Rodzaje masażu i terapii

 

Masaż

Masaż jest formą oddziaływania na ustrój, za pomocą której wykorzystuje się bodźce mechaniczne, głównie w postaci ucisku na tkanki w celu wywołania efektów fizjologicznych. Celem masażu jest zadziałanie na układ ruchu (mięśnie, ścięgna, torebki stawowe, okostną, kości) oraz na skórę, tkankę łączną, tkankę tłuszczową a także układ krwionośny i chłonny.  

Masaż leczniczy

Masaż leczniczy stanowi mechaniczne wywieranie i zwalnianie ucisku na tkanki ustroju. Jest jedną z najstarszych metod fizjoterapii. W celach leczniczych stosowali go już starożytni Chińczycy, Hindusi, Grecy i Rzymianie. Wykonuje się go w sytuacji , gdy dochodzi do podrażnienia tkanki mięśniowej. Najczęstszym skutkiem jest ból. Zazwyczaj nie jest on definiowany przez pacjenta jako ból mięśniowy, lecz jako ból np. biodra, kolana, karku, krzyża, pleców, ramienia, itp. Dopiero odpowiednim badaniem można stwierdzić, że źródłem bólu jest mięsień. Mięśnie bywają bolesne samoistnie, ale bolą najczęściej przy ucisku, przy czynnych zmianach ich napięcia.

 
 
 
 
 
 

 

 
 

Masaż sportowy

Od wielu lat stał się on niezbędnym elementem w procesie treningowym sportowców. Pozwala zwalczyć skutki zmęczenia spowodowane wysiłkiem fizycznym. Masaż zmęczonego mięśnia pomaga rozluźnić go i zapobiega późniejszym uszkodzeniom. Jest niezbędny w sytuacjach, gdy sportowcy muszą podjąć wysiłek, zanim zdążą odpocząć, np. w wieloetapowych wyścigach kolarskich czy wielodniowych turniejach siatkarskich czy koszykarskich. W tych przypadkach masaż pozwala im szybciej odzyskać siły.

 
 
 
 
 
 

 

 
 

Masaż relaksacyjny

Masaż relaksacyjny pobudza mięśnie, skórę i układ krążenia, a zarazem wspaniale oddziałuje na układ nerwowy – równoważy wysyłane przez ciało negatywne reakcje na stres, likwiduje mimowolne napięcie mięśni, przywraca prawidłowy rytm serca, właściwe krążenie i ciśnienie krwi, a nawet pomaga w walce z bezsennością. Celem masażu relaksacyjnego jest zmniejszenie, potem całkowite zniesienie napięcia mięśniowo-nerwowego i psychicznego, tym samym uzyskanie pełnego rozluźnienia, odprężenia. Z tego powodu ruchy wykonywane przez masażystę są spokojne, powolne, rytmiczne, łagodne a ich zadaniem jest uspokoić duszę i ciało.

 
 
 
 
 

 

 
 
 

Masaż wyszczuplający (ujędrniający)

Zadaniem tego rodzaju masażu jest rozbicie i rozdrobnienie podskórnej tkanki tłuszczowej, usunięcie toksyn z organizmu, polepszenie ukrwienia skóry i mięśni, przez co przyspiesza się przemianę materii. Masaż może być niekiedy nieprzyjemny dla osoby masowanej ze względu na uczucie występującego bólu przy stosowaniu technik z dużą siłą. W czasie serii zabiegów odchudzających wskazane jest wykonywanie ćwiczeń oraz przestrzeganie odpowiedniej diety.

 

 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Drenaż limfatyczny

Celem masażu limfatycznego (drenażu limfatycznego) jest usprawnienie przepływu chłonki w układzie limfatycznym. Osiągamy to w sposób mechaniczny przez przepchnięcie zalegającej chłonki i udrożnienie węzłów chłonnych.

Układ limfatyczny podobny jest do układu żylnego, ale brakuje mu takiego motoru napędzającego jakim jest serce. W wiotkich naczyniach chłonka płynie tylko dzięki różnicy ciśnień w organizmie. Dlatego tak łatwo dochodzi do jej zastoju, wystarczy siedzący tryb życia i unikanie gimnastyki. W efekcie stosowania drenażu limfatycznego osiągamy m.in. poprawę warunków do produkcji limfocytów, transportu wody i soli mineralnych do komórek, co prowadzi do zwalczania bakterii oraz likwidacji obrzęków.

Masaż kobiet w ciąży

Masaż dla Pań które spodziewają się  dziecka przynosi bardzo wiele korzyści zdrowotnych zwłaszcza jeśli towarzyszy im ból kręgosłupa czy opuchnięcia nóg. Zazwyczaj problemy bólowe wystepują u kobiet które nie prowadziły wcześniej aktywnego trybu życia i spędzały dużo czasu przed biurkiem w wymuszonej pozycji. Masaż ma na celu zredukować napięcia mięśni które odpowiadają bezpośrednio za odczucie bólowe, zregenerować wszystkie tkanki od skórnej po tkankę kostną, stworzyć uczucie odprężenia, zredukować obrzęki poprzez poprawę przepływu chłonki układu chłonnego i limfatycznego.

 

 

 

 

 

 

 

Metody Fizjoterapeutyczne

 

Metoda Ackermanna

Metoda Ackermanna sprawdza się w leczeniu dysfunkcji o charakterze funkcjonalnym, natomiast długotrwale utrzymujące się zmiany funkcjonalne mogą prowadzić do wystąpienia zmian strukturalnych (np. osteofity). Fundamentalne znaczenie dla utrzymania prawidłowej postawy ma miednica oraz stawy krzyzowo-biodrowe. To one jako pierwsze podczas terapii są badane. Poza tym podczas badania terapeuta palpacyjnie sprawdza położenie wszystkich kręgów zaczynając od odcinka lędźwiowo-krzyżowego, a kończąc na odcinku szyjnym oraz stawach szczytowo-obrotowym i szczytowo-potylicznym. Każda dysfunkcja, która zostanie wykryta jest poddawana terapii. Charakterystycznym objawem przemawiającym za istnieniem dysfunkcji o charakterze funkcjonalnym jest różnica w długości kończyn dolnych.

 
 
 
 
 
 
 

 

 

Metoda Mulligana

Kompleksowa i funkcjonalna metoda manualna połączona z ruchem, leczenie schorzeń w obrębie narządu ruchu: stawy obwodowe, kręgosłup – odcinek szyjny, piersiowy, lędźwiowy, stawy krzyżowo – biodrowe, ostry zespół bólowy szyi, bóle i zawroty głowy, ograniczenia ruchomości spowodowane zabiegami operacyjnymi długim unieruchomieniem.

 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

PNF

Czyli torowanie nerwowo-mięśniowe. Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje. Siła mięśni, zakres ruchu, co jest ważne w tradycyjnym postępowaniu terapeutycznym, jest tylko środkiem do uzyskania celu, jakim jest funkcja. Koncepcja ta zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe regiony ciała.
Wykorzystanie w terapii najsprawniejszych rejonów ciała prowadzi do uzyskania aktywności ruchowej w obszarach słabszych, bądź uszkodzonych. Istotą metody PNF jest maksymalne pobudzenie receptorów znajdujących się w ciele oraz różnych sfer kory mózgowej, w celu ułatwienia (torowania) ruchu w obszarze uszkodzonym.
Ruchy stosowane w tej metodzie są zgodne z naturalną pracą mięśni i stawów. Każdy ruch odbywa się w trzech płaszczyznach, co wymusza zaangażowanie do pracy maksymalnej ilości włókien mięśniowych. Wielokrotnie powtarzany ruch może spowodować utworzenie nowego wzorca ruchowego, czyli przywrócić przewodnictwo nerwowe w uszkodzonym obszarze. Terapia metodą PNF  postrzega pacjenta całościowo. Jest to metoda bezbolesna, wysoce edukująca pacjenta i skuteczna.

 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Igłoterapia Dry Needling 

Dry Needling (sucha igłoterapia ) jest mało inwazyjną metodą leczenia bólu polegającą na nakłuciu bolesnych punktów, które mogą być zlokalizowane praktycznie w każdym mięśniu ludzkiego ciała. Nakłucie to ma na celu likwidację tzw. punktów spustowych mięśniowo-powięziowych będących najczęstszą przyczyną występowania bólu i innych dysfunkcji (np. zaburzeń ruchomości) w układzie mięśniowo-szkieletowym.

Przed każdym zabiegiem zbierany jest dokładny wywiad dotyczący zgłaszanych dolegliwości jak i innych chorób towarzyszących. Badanie palpacyjne mięśni oraz powięzi (struktur je otaczających) pozwala zlokalizować miejsce odpowiedzialne za występowanie dokuczliwych objawów.

Więcej o metodzie Simons & Travel  http://www.dgs.eu.com/en/home.html

 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

Kinesiotaping i tejpy sztywne

Metoda terapeutyczna polegająca na oklejaniu wybranych fragmentów ciała plastrami o specjalnej strukturze, jest jedną z metod plastrowania. Została opracowana i spopularyzowana na początku lat osiemdziesiątych przez Japończyka dr. Kenzo Kase. Wykorzystuje się w niej specjalnie wytworzony plaster –. Jest to plaster nie ograniczający ruchów, rozciągający się tylko na długość, o ciężarze i grubości zbliżonych do parametrów skóry, odporny na działanie wody i umożliwiający przepływ powietrza dzięki falowemu utkaniu.

Zadaniem plastrowania sztywnego jest utrzymanie stabilności danego stawu, wykosztuje się go przy skręceniu, zwichnieciu, niestabilności) zamiast stabilizatora, czy ortezy (szyny) lub jako element zmieniający kierunek działania siły mięśnia. Najczęściej w przypadku "kolana skoczka" (pod rzepką), "łokcia tenisisty", wokół nadgarstka, kostki, stawu skokowego, stopy. Można też zabezpieczać nim drobne stawy (np. stawy palców ręki - często widoczne na meczach)

Plastry sztywne działają silniej niż plastry elastyczne, mogą one również pełnić fukncję korygowania pewnych ruchu stawów.